Typisch Beieren = traditioneel anders

Typisch Beieren tradities en natuur Duitsland

Bij Beieren denk ik aan… Een groot bord Käsespätzle, de bergen, lederhosen en dirndls, bier, volksfeesten en pretzels. En waar denk jij aan? Tradities zijn in de zuidelijkste deelstaat van Duitsland belangrijk. Op innovatieve en creatieve manier zorgen de inwoners van Beieren dat hun gebruiken, natuur, regionale producten en dus hun thuis behouden blijft. En dat merk je als je in Beieren op vakantie bent!

Wat is nou typisch Beieren? Tijdens het #SpezlCamp ging ik drie dagen op reis door Füssen en de Ostallgäu, samen met andere content creators. We leerden de tradities en bijzondere persoonlijkheden van Beieren kennen. Mijn reistips heb ik in dit artikel verzameld!

Natuurbescherming in Beieren: Tom Hennemann laat zien hoe

13,8% procent van het oppervlakte van Beieren is beschermd natuurgebied. Het doel: soorten en hun natuurlijke habitat beschermen, zodat de biologische veelzijdigheid en het bijzondere landschappelijke karakter behouden blijft of zelfs verbetert. Op een plek waar landbouw, natuur en toerisme zo’n belangrijke rol spelen, is dat nog best een uitdaging. En daarom zijn er de zogenaamde Gebietsbetreuer. Tom Hennemann is er een van, verantwoordelijk voor de zuidelijke Ostallgäu. Vlak voor het winterseizoen gaan we een middag met hem op pad om waarschuwende borden op te hangen: “Dat doen we liever nu dan als het straks ijskoud op de berg is,” zegt hij, “En dan kan ik jullie mooi onderweg wat vertellen.” En zo gaan we de Breitenberg in Pfronten op. Tom heeft een stevige pas, ondanks dat de twee zware borden op een houten draagstoel op zijn rug vol de wind vangen.

Tom knielt af en toe op de grond om een bijzonder plantje of kruid te laten zien. “Op de grens van verschillende landschappen, zoals hier met bos, weides en bergen, vind je vaak een enorme diversiteit,” vertelt Tom. Hier is het daarom een luilekkerland voor de Schlumpen, zoals de koeien in de Allgäu genoemd worden: van ruige leeuwentand tot tijm, van zeldzame orchideeën tot tormentil. We komen aan bij de rand van het Naturschutzgebiet Aggenstein, natuurlijk gemarkeerd met het groen omrande bordjes met de adelaar. Voor de winter komt, hangen we nu samen met Tom extra grote borden op.

“We bevinden ons hier aan de rand van het skigebied op de Breitenberg. Mensen gaan hier graag ook van de piste af, maar dat is een slecht idee. Als dieren in de winter op de vlucht moeten voor mensen, betekent dat vaak het einde: het kost teveel energie,” legt Tom uit. Op de piste blijven dus! En hij heeft nog meer tips die ervoor zorgen dat de natuur een fijne plek voor iedereen blijft:

  1. In de zomer op de paden blijven, in de winter op de piste
  2. Plan je touren overdag, vermijd de zonsopkomst en zonsondergang
  3. Blijf op afstand van dieren: gebruik een verrekijker of zoom met je camera
  4. Laat planten en bloemen staan
  5. Neem je afval weer mee, ook gft-afval
  6. Denk na over wat je op social media post, vaak is het beter niet de exacte locatie te benoemen of taggen

Een dag met de Bergwacht Füssen

Wist je dat er 365 dagen per jaar 24/7 ongeveer 50 vrijwilligers bij de Bergwacht in Füssen klaarstaan? Een van hen is Jörg Häusler en met hem mag ik een ochtend meelopen. We beginnen bij het station van de bergreddingsdienst in Füssen.

Terwijl we samen ontbijten, vertelt Jörg wat eigenlijk de taak van de Bergwacht is: “We helpen in noodsituaties in onherbergzaam gebied en in grotten. Dat is het grote verschil met de ‘normale’ hulpverleningsdienst.” Daar komen nog andere taken bij zoals psychosociale noodhulp, rampenbestrijding en… natuur- en milieuwerk. “De Bergwacht Bayern is in 1920 als natuurorganisatie opgericht en aan die traditie doen we nog eer aan.” Na de laatste slok koffie neemt Jörg me mee door het gebouw en laat zien wat er gebeurt als iemand 112 belt en het om een geval voor de Bergwacht gaat. “Het telefoontje komt binnen bij de Einsatzleiter. Die checkt de situatie en stelt een team van vier redders samen. Minstens een van hen moet met een helikopter kunnen vliegen. Het team verzamelt zich dan hier en maakt een plan.” Hij loopt naar een enorme, gedetailleerde kaart op de muur: “Het verschil met normale nooddienst is dat we geen huisnummer doorkrijgen en geen adres in de navigatie kunnen invoeren,” Jörg lacht en wordt dan weer serieus. Hij legt uit hoe eerst een plan van aanpak gemaakt wordt, voordat materiaal en voertuig worden uitgekozen. Dan gaat het team op pad.

Soms is een plek makkelijk te bereiken, bijvoorbeeld met de gondel. Soms moet er flink gewandeld of geskied worden. “Mensen bij de Bergwacht zijn altijd ervaren alpinisten,” zegt Jörg. Dat is niet alleen ideaal als je aan de opleiding begint, maar ook omdat je dan kennis van het gebied hebt. En er is nog een voordeel: als er iets gebeurt, is de kans groot dat er altijd wel iemand van de Bergwacht in de buurt is. “Want,” legt Jörg uit, “dit zijn mensen die ook in hun vrije tijd in de bergen zijn.” En daarna gaan we dan ook nog even samen de Tegelberg op om te checken of de uitrusting in het bergstation nog in orde is. Jörg zet de bergbrancard in elkaar en we lopen een rondje. Alles is oké en kan bij de volgende missie probleemloos gebruikt worden. Wanneer dat is, is moeilijk in te schatten. “Er zijn zonnige dagen dat duizenden mensen in de bergen zijn en toch gebeurt er niks en op een druilerige maandagochtend hebben we dan opeens een reddingsactie,” vertelt Jörg, “Maar een ding is zeker: we staan altijd paraat.”

Füssen is het goede voorbeeld dat bergen en stad in één vakantie perfect samengaan. Het Zuid-Duitse stadje ligt in de Allgäu, aan de voet van de Alpen. Je kunt er wandelen, fietsen, zwemmen, mountainbiken, watersporten en… Daarna kom je terug in het historisch centrum en kun je genieten van alles dat de stad te bieden heeft: bijzondere winkeltjes, lekker eten en cultuur. Stad en natuur gaan in Füssen hand in hand.
→ Bekijk al mijn tips voor een actieve vakantie in Füssen

Vega(n) Beieren: van zuurdesembrood tot berghutwrap

Denk je bij typische Beierse gerechten aan Rostbraten en Weißwurst? Think again! Je kunt inmiddels ontzettend goed vegetarisch en vegan eten in Beieren. Tijdens een kookavond gingen we samen met een aantal culinaire ambassadeurs van Beieren aan de slag om hun lievelingsgerechten te maken. Zo bakten we met Arnd Erbel uit Franken heerlijke zuurdesembroden en apfelstrudel. En mijn highlight: samen met Silvia Beyer van de vegetarische berghut Hündeleskopfhütte maakten we mijn lievelingsgerecht van hun kaart: de Hüttenwrap.

Mijn vegetarische tips voor Füssen en de Ostallgäu:

  1. Café Loumee in Füssen is een knusse plek met een volledig plantaardig menu. Lekker voor de lunch, maar ook voor Kaffee mit Kuchen.
  2. De Hündeleskopfhütte in Pfronten is de eerste vegetarische berghut van de Alpen. Op de kaart staan zowel vegetarische als plantaardige gerechten, waarvan de Hüttenwrap mijn absolute favoriet is.
  3. Restaurant RIWA in Füssen heeft niet alleen een creatieve keuken, maar misschien ook wel de lekkerste cheesecake van Füssen. In de weekenden zorgt live muziek voor nog meer sfeer.
  4. Het Boutiquehotel Dreimäderlhaus in Weissensee (Füssen) is het eerst volledig vegetarisch-veganistische hotel in de Ostallgäu. Bij het ontbijtbuffet vind je onder meer heerlijke, zelfgemaakte dips met groenten en kruiden uit eigen tuin.
  5. Bij het Lila Haus in Füssen kun je delicatessen, olie, wijn en Italiaanse lekkernijen kopen. En midden in deze mooie winkel kun je ook aan de lange tafel aanschuiven om wat te drinken en een hapje te eten.

De wereld op z’n kop: van smid tot yogi

Wie wel eens in de zomer in de Allgäu is geweest, weet dat het geluid van de koeienbellen erbij hoort. Kilian Trenkle uit Pfronten maakt ze. Hij is de vijfde generatie in het familiebedrijf dat koeienbellen smeedt. Maar hij maakt ook nog iets anders: yogakruk. Eh, wat? Ja, echt: Kilian heeft zijn ambachtsinzicht gebruikt om een houten kruk te ontwikkelen waarmee je op een leuke en veilige manier de hoofdstand kunt leren: Feet Up. En dat proberen we natuurlijk uit! Na de opwarming begeleiden Kilian en yogaleraar Lea Zubak ons stap voor stap: “Op je knieën voor de kruk zitten, langzaam je hoofd door het gat steken en je schouders op het zachte materiaal leggen,” beginnen ze. “En nu je knieën van de grond optillen en zover mogelijk naar voren lopen,” luidt het vervolg. Daarna trek ik eerst een knie op, daarna de andere tot ik me in een positie bevind die Lea het ‘omgekeerde bommetje’ noemt. Yoga is ook lachen. “Nu kun je langzaam je benen uitstrekken en sta je in de hoofdstand,” spoort Lea ons aan. De eerste keer helpen we elkaar stabiel te staan en we oefenen om in een soort koprol de beweging door te zetten. Daarna lukt het zelfs om alleen een hoofdstand te maken – wie had dat gedacht?

Voor een groene toekomst: een klimaatbestendig gemengd bos

Tijdens de laatste uurtjes van het SpezlCamp gaan we nog even wat frisse lucht tanken. En dat doen we op een bijzondere manier: 100 zilversparren planten. Nina Oestreich van de Bergwald Offensive legt uit waarom we dat doen: “De bergbossen in Beieren zijn natuurschatten, zowel vanwege de planten- en diersoorten die hier thuis zijn, als vanwege de houtvoorziening. Door de klimaatverandering zijn de bossen in gevaar. Met de steigende temperaturen veranderen de omstandigheden en kunnen ongedierten zoals de schorskever hele bossen vernietigen. Het is belangrijk dat we de bossen in de Alpen op tijd klimaatbestendig maken.” Hoe dan? Onder meer door in te grijpen als een stuk bos aangetast is en de natuur een handje te helpen, zodat gemengde bossen ontstaan. Een gemengd bos heeft namelijk betere overlevingskansen.

En daarom planten we vandaag samen een soort die bij een gemengd bos hoort en daarnaast ook nog diep wortelt en dus de bodem stabiliseert: de zilverspar. Nina laat zien hoe we een gat in de bodem moeten maken en daarna het jonge boompje planten: “Belangrijk is dat je de ’trektest’ uit kunt voeren: als je er zacht aan trekt, moet het boompje blijven staan. De zilverspar is als chocolade voor herten. Dus hoe stabieler ‘ie staat, hoe groter de kans dat deze mini-boompjes tijd krijgen om te groeien.” We gaan aan de slag. Hakken, graven, planten, toedekken. En dat een aantal keer. Na een uur zijn overal in het bos jonge sprietjes te zien. Over tien jaar kom ik terug om te kijken hoe groot ze geworden zijn.

– Disclaimer: Voor het SpezlCamp werd ik uitgenodigd door Bayern Tourismus Marketing GmbH. Het enthousiasme dat je leest, is zoals altijd 100% echt. –

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *